Patsy 的个人资料Wì¢kèð£y照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
|
2月28日 Mijn spiegelMijn spiegel
Iemand heeft me dit geleerd ... copyright Patsy 2月20日 Unchain my heartunchain my heart baby let me be cause you don't care please set me free unchain my heart baby let me go unchain my heart cause you don't love me no more every time i call you on the phone some fella tells me your not at home unchain my heart set me free unchain my heart baby let me be unchain my heart cause you don't care about me you got me sewed up like a pillow case but you let my love go to waist unchain my heart set me free i'm under your spell like a woman in a trance you know darn well that i don't stand a chance unchain my heart let me go my way unchain my heart you worry me night and day why lead me through a life of misery and you don't care a bag of beans for me unchain my heart set me free 2月19日 VriendschapVriendschap
Vriendschap vind je op de vreemdste
momenten, meestal als je aan niks meer kunt denken. Je geeft alles bijna op, je vind het leven helemaal rot. Dan kom je een persoon tegen, en merk je dat die u vriendschap wil geven. en je hartje begint weer te hopen. Het is moeilijk op dat moment om te vertrouwen, maar misschien is dit de persoon waar je echte vriendschap mee kunt opbouwen.. Soms moet je risicos nemen, en toch u liefde weer durven geven... alleen is het leven echt wel een hel.. Ik ga je een kans geven, en laat je vanaf vandaag in mijn leven.. *Wicked£y*
2月18日 The witch in MeThe witch in Me ...
In the forest, so black that you inhale the night *Wicked£y* 2月16日 Hoeveel maal nog ...21 juli
Hoeveel maal nog
2月15日 Dover dan doofBestaat er iets erger doof dan wanneer m'n niet wil luisteren ...
Iemand is zelden blind én doof.
m'n enige argument,
waardevolle argument ...
is te tonen
hoe ik nu ben
hoe ik geleerd hebt omdat ik wou leren
hoe mijn bestaan nu zoveel mooier is
gewoon door een uitdrukking op mijn gezicht
hoe ik openbloei.
Als ze zien hoe rustig ik ben
en hoe goed ik me voel ...
zullen die trotse stijfkoppen mijn hint wel begrijpen
2月6日 Leven met/na een depressiePiekeren, daar begon het mee, altijd en opnieuw & vele uren per dag. Een pieker-invasie als het ware... Waarover ??? De gezondheid van m'n ouders, de gezondheid van mijn broer zijn kleintje, problemen met de huisbaas, gemis van familieleden, over hoe je het laat gebeuren dat één van je grootste hobby's veranderd in een stresseerende job, over hoe je je krom werkt tot je niet meer rechtkan van de rugpijn, over hoe je je voelt in je relatie & wat je doet & waarom & wat je ervoor terugkrijgt ...
Altijd maar denken & piekeren, alles 400 - 500 keer per dag de revue laten passeren. En je raakt uitgeput, door gebrek aan slaap. Je voegt nog een probleem toe dus ... slaaploosheid. Het is een beklemmende fysieke gewaarwording. Ik begon me héél raar te voelen, Alsof er iets bezit van mij nam. Een hand die me vastgreep en naar beneden trok. Ik kromp inéén van verwarring, maar ik schoof het af op mijn gezondheid, dacht dat er op fysiek vlak iets goed verkeerd zat. Je maakt jezelf steeds kleiner, je sluit jezelf af & raakt steeds meer verstrikt in je eigen gedachten, in je eigen vicieuze cirkel. Da's nu net het gevaarlijke aan een depressie, het sluipt in je en overmeestert je langzaam. Je geeft ook niet toe dat je in een depressie geraakt ... want dat kan JOUW toch niet overkomen. "Hoe gaat het met je ?" Dat was zowat het ergste wat je mij toen kon vragen. In de wereld van -Ajuinen (Aalstenaars) tranen alleen van het lachen en is everybody happy- zeggen dat het slecht met je gaat, is als zegen dat je een verschrikkelijke, besmettelijke ziekte hebt. Dus je speelt een rolletje en er is niemand die iets merkt. "Met mij ? Alles goed hoor. Druk bezig hé". Maar eigenlijk gaat het hélemaal niet goed. Je verwaarloost jezelf, je kunt niet meer vrolijk zijn, je hebt geen kracht en energie meer, sluit je af, stopt met eten ... begint te drinken ... krijgt suicidale gevoelens ... En dan probeert je het nog te doen ook :s Je partner begrijpt de signalen niet en zet je aan de deur, met een dronkaard die pillen heeft genomen en daar nu zit als een hoopje ellende wil ze niet verder ... Dus ... "Buiten jij !!! verdwijn gewoon uit mijn leven" Haaa !!!! Da's klaar en duidelijk en zal rap geklaard zijn ook dacht ik toen ... tot ik in gent op de trein zat te wachten ... niet op de trein stappen Patsy ... ervoor springen !!! Er flitste vanalles door mijn hoofd toen ... Ik zag mezelf verminkt op de sporen liggen, van alles verlost. Maar ik zag ook het verdriet van anderen die me dierbaar zijn & toen knapte er iets ... Ik moest hier uitgeraken, maar stond er alleen voor, dus zocht ik profesionele hulp. Met die hulp en goldsteintechnieken en relaxatietechnieken leerde ik dat mijn sterkte, begrijpen en leven voor wat anderen voelden of wilden, tegelijk mijn grote zwakte was. De balans stond niet in evenwicht. Die overgevoeligheid maakte me kwetsbaar. Ik heb véél gehad en heb nog steeds veel aan de mensen die het begrepen. Soms had ik er helemaal geen zin in om ze te horen of te zien. Ik had zelfs geen zin om de deur open te doen of te foon op te nemen, maar ze bleven komen en bleven bellen. En toen ik me er eindelijk voor openstelde moest ik vaststellen dat het veel deugd deed om met hen te praten. Ik ben kwetsbaarder dan vroeger, maar dat vind ik niet meteen slechter, doordat ik besef dat dingen me raken, kan ik er over praten & worden ze niet langer verdrongen. Ik weet nu dat ik mezelf niet steeds moet wegcijferen, ik mag ook es tijd voor mezelf nemen, ik hoef mijn leven niet te lei(ij)den in het teken van of voor iets of iemand anders. Ik mag es lekker languit genieten, tijd nemen om "mijn papier-handel" in orde te houden, om voor mijn eigen gezondheid te zorgen. Ik mag es fier zijn op mezelf. Ik heb nog een lange weg te gaan, maar de tunnel wordt breder, er komt bewegingsvrijheid en het klaart uit. Ik doe nu verder met de mensen die me hebben doen inzien dat het leven WEL de moeite waard is, die me steunden een een riem onder het hart staken en dat nog steeds doen. En die er nog steeds zijn als het eens een dagje minder goed gaat. De mensen die me natrappen, roddelen en niet verder kunnen, willen of durven zien dan hun neus lang is of die me gewoon bestempelen als een dronkaard die pillen nam, Die mensen daar kan en wil ik geen energie aan verkwisten. Ik zal er straks als ik me weer sterker voel en er weer tegenaan kan voor hen ook niet meer zijn. Ik zal ze in de ogen kunnen kijken & hun blik niet ontwijken als ik dan vraag "Hoe gaat het nu met je, Ik voel me héél wat beter dan toen"
Ik laat me nu drijven op mijn eigen zee any way the wind blows ... Wickedly |
Wickedly 
|
|
